czwartek, 02.09.2010, 23:03
W sierpniu 2009 roku ogłosiliśmy nabór do X edycji Szkoły Trenerów STOP - edycji warszawskiej.
Zgłoszenia przyjmowaliśmy do 31 sierpnia. Drugim etapem kwalifikacji były rozmowy indywidualne z kandydatami 9 i 14 września.
Dokumenty towarzyszące rekrutacji to: ogłoszenie, program, regulamin oraz karta zgłoszeniowa.
Temat zajęć |
Prowadzenie |
Data |
| TRENING INTERPERSONALNY | Agnieszka Zarzycka | 30 września - 4 października 2009 |
| PROCES I DYNAMIKA SZKOLENIA | Barbara Chruślicka | 23 - 24 października 2009 |
| KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA | Barbara Chruślicka | 24 - 25 listopada 2009 |
| TRENER JAKO FACYLITATOR I EKSPERT | Dariusz Fjiołek | 29 - 31 stycznia 2010 |
| JAK UCZĄ SIĘ DOROŚLI | Ewa Jasińska | 19 - 21 lutego 2010 |
| PROJEKTOWANIE SZKOLENIA | Katarzyna Sekutowicz | 12 - 14 marca 2010 |
| METODY SZKOLENIOWE | Katarzyna Sekutowicz | 9 -10 kwietnia 2010 |
| ETIUDY SZKOLENIOWE |
Agnieszka Zarzycka, Dariusz Fijołek |
7 - 9 maja 2010 |
Sesja ewaluacyjna odbędzie się w 2010 roku po treningu zadaniowym.
SESJA I - Trening interpersonalny |
O treningu można napisać dużo lub wcale:) Za dużo nie można, aby nieświadomie nie napisać o sprawach, które pozostają w czterech ścianach; wcale nie można, bo brak informacji budzi lęk u osób przed którymi dopiero trening.
Generalnie pełne przeżycie treningu interpersonalnego opartego na procesie służy: rozwojowi osobowości przyszłego trenera i trenerki, doskonaleniu umiejętności interpersonalnych i/lub intapersonalnych oraz jest podstawą do omówienia procesu i dynamik i szkolenia, czyli materiału bardzo istotnego dla pracy trener/ki.
SESJA II - Proces i dynamika szkoleń |
SESJA III - Komunikacja interpersonalna |
W dniach 24-25 listopada odbył się warsztat „Komunikacja interpersonalna” prowadzony przez Basię Chruślicką. Przez dwa dni ćwiczyliśmy jak mówić w komunikacie „ ja” oraz udzielanie informacji zwrotnej.
Nie była to łatwa praca, walka z własnymi nawykami komunikacyjnymi, dobór słów nieoceniających rozmówcy. Basia przeprowadziła nas przez szereg trudnych zadań. Zakończyliśmy warsztat z poczuciem niedosytu, marząc o kolejnych warsztatach z tego zakresu, bo już wiemy jak ważne jest to w pracy trenera.
Jeszcze ogrom pracy przed nami. Basia opowiedziała nam o znakomitej książce Friedemanna Schulza von Thuna „Sztuka rozmawiania”, między innymi o czterech płaszczyznach wypowiedzi i „ słuchaniu czworgiem uszu”. Mam wrażenie, że nie tylko ja jestem w trakcie zgłębiania wiedzy zawartej w tej książce;-))
SESJA IV - Trener jako facylitator i ekspert |
Relacja z zajęć z 29-31 stycznia 2010r., które przeprowadził Darek Fijołek oraz Monika Bełdowska (jako stażystka), subiektywnym okiem spisana przez Małgorzatę K-O (z intuzem w brzuszku:)
Bo z Darkiem i Moniką to było tak. Mówił Darek, a błyszczała Monika :) (w dobrym sensie!).
Mówiliśmy o ... acha o czym? No tak - o sytuacjach trudnych, to pamiętam. Lecz przede wszystkim Darek i Monika chcieli z nas zrobić ekspertów. Albo falicytatorów. Wróć. Facylitatorów. Albo jedno i drugie, znaczy i ekspertów i facylitatorów. A dokładniej - jak przejść płynnie z jednego do drugiego i na odwrót. Z eksperta do facylitatora i z facylitatora do eksperta. Było to trudniejsze niż się wydaje. Przechodzenie z jednego w drugie jest trudne. I nam, grupie szkoleniowej, nie było łatwo temu zadaniu podołać (Darkowi i Monice wychodzi już to całkiem nieźle, gratulacje!). Wiem, generalizuję (cytuję sama siebie: „i nam grupie...”), mówię za grupę, nie za siebie. Komunikat „My” zamiast „Ja”. Wybaczyć mi proszę, tak zabrzmiało lepiej. A grunt, że mam świadomość. Świadomość, że robię źle. Jak mówię, że robię „źle”, to też mam świadomość, że mówię i że oceniam. Tak jest. I proszę pamiętać: nie oceniamy, nie generalizujemy! Wypowiedziałam się jako ekspert. A teraz was niepostrzeżenie sfacylituję. Poniżej.
I jakie są wasze odczucia, moi drodzy, w związku z tym tematem? Czy nie namieszało wam się w głowach? Czy teraz już wiecie, że jak ekspert, to z książki i na pamięć, a jak facylitator, to z grupą, a najlepiej po turecku? Zastanówcie się, jaka jest wasza rola na kolejnych etapach prowadzonego szkolenia jako eksperta, a jakie jako facylitatora. A teraz proszę wyciągnąć wnioski. Oraz zastosować. W realu. Bo przechodzimy płynnie do cyklu Kolba (i, jak zauważyliśmy, nie chodziło o kukurydzę). Właśnie się rozpoczął ... next seszyn.
SESJA V - Jak uczą się dorośli
|
Sesja V - Jak uczą się dorośli - upłynęła nam pod znakiem ciężkiej pracy. Przez trudy zmagania się z cyklem Kolba prowadziły nas dzielnie Ewa Jasińska i Kasia Gorzędowska.
Intuicja, że dorośli uczą się najszybciej przez własne doświadczenie, zyskała podwaliny naukowe i przyjęła formę cyklu: doświadczenie - refleksja - wnioski - zastosowanie.
Ma on nam towarzyszyć w całej działalności trenerskiej. (I nie daj Bóg, żebyśmy pominęli którąś z faz!)
W czasie pracy nie zabrakło sytuacji trudnych, ćwiczeń, które sprawiły duże problemy... Wydaje się, że płynące z nich wnioski w sposób szczególny zapadły nam w pamięć. Ja z pewnością zapamiętam je na długo! :)
Ostatnia modyfikacja: 11:18 19.04.2010